Ze względu na fakt, że w aktach metrykalnych imiona pisano niemal wyłącznie po łacinie, warto mieć pod ręką słownik łacińsko-polski. Niektórym z nich łatwo przyporzadkować polski odpowiednik, ale zdarzają się i takie, jak np. Adalbertus (Wojciech), których tłumaczenie wcale nie jest intuicyjne. Inne imiona brzmią podobnie po łacinie i po polsku, ale już dawno wyszły z użycia i są teraz w ogóle niespotykane (vide Paraskewa). Poniżej znajdziecie Państwo mały słowniczek popularnych (w XVIII i XIX wieku) imion.